آیت‌الله وحید خراسانی در شعری به بیان اوصاف و ویژگی‌های شخصیتی حضرت زهرا(س) پرداخته است.

به گزارش خبرگزاری فارس، در سروده این مرجع تقلید آمده است:

اى بـلـنــد اخـتــر کــه نـامــوس خـداى اکـبـرى   عـقـلِ کـل را دخـتـرى و عـلـمِ کل را همسرى
زیـنــت عــرش خــدا پـرورده دامــان تـوســـت    یـازده خـورشــیـد چـرخ معــرفــت را مـادرى
آن کـه بُـد مـنـت وجـودش بـر تـمـام مـا سـوى    گشـت ممنـون عطـاى حـق که دادش کوثـرى
تـاج فـــرق عـالــــم و آدم بــود خـتـــم رســــل     بـر سـر آن سـرور کـون و مکان تو افسرى
از گـلســتـان تـو یک گُـل خـامـس آل عباسـت     اى کـه در آغـوش خـود خون خدا مى‌پرورى
مـقـتــداى حـضــرت عـیـسـى بـود فـرزنــد تــو    آن چـه در وصـف تـو گـویم باز از آن برترى
در قـیـامـت اولـیـن و آخـریـن سـرهـا به زیـر     تـا تـو بـا جـاه و جـلال حـق، زمحشر بگذرى
بـر بسـاط قـرب بـگـذارد قـدم چـون مـصـطفى     تـو بـر او هسـتى مقدم ، گرچه او را دخترى
کهنه پیراهن چو بر سر افکنى در روز حشر     غـرقـه در خـون خـدا بـرپـا نـمـایــى محشرى
بـا چـه ذنـبـى کشــتـه شـد مـؤوده آل رســـول      بـود آیـا ایـنچـنـیـن، أجـرِ چـنـان پـیـغـمـبـرى
قـدر تو مجهـول و مخفى قبر تو تا روز حشر      جـز خـدا در حــق تـو کـس را نشــاید داورى

* * *                                                       
شـمـع جـمــع آل طــه بـضـعـه خـیــر الــورى       دخـتـر شـمـس الضحا و همسر بـدر الـدّجـى

آفـتــاب بــرج عـصـمـت گـوهــر درج شــرف       لـیـلـة الـقـدر وجـود و ســرّ و نـامـوس خـدا
آن کـه بـنـشـانـدش به جاى خود امام الانبیاء      وان کـه بُـد آمیـنِ او شـرط دعـاى مصطـفـى
مـبـدأ جسـمـش بُـد از اثـمـار اشـجـار بهشـت      مــنـــتـهــــاى روح پــاک او حـریـــم کـبـریــا
ز آدم و عیسى نبودش کفو و مانندى به دهـر      شـد در اوصـاف کمـال او هـم تـراز مرتضى
در مدیحش عقل شدحیران وسرگردان چودید      هست مـدّاحـش خـدا،وصـف مقامش هل أتى
پا ورم کرد از نماز و دسـت و بازو از جهـاد      ســـیـنـه او شــد سـپـر در راه حــق روز بـلا
رفـت از دار فـنــا بـشـکـسـتـه دل آزرده تــن      آن کــه بـُد آزردنـش ایــذاء خـتـــم الانـبـیـــاء
گـفـــت حـیـــدر در غـروب آفـتــاب عـمــر او      تـار شــد دنـیــا وروشـن شـد به تـو دار بقـاء

* * *                                                      
دخـتـر خـیـر الـورى و هـمـســر فـخـر بـشــر     علم مخزون،غیب مکنون درضمیرش مستتَر

لـیـلــــة الـقـــدر، نــزول کـــل قــرآن مـبـیــن      مـطـلـع الـفـجـر ظـهـور مـنـجـى دنـیــا و دیـن
آســـمـان یـازده خـورشــــیـد تـابـان وجــــود      روشـن از نـور جـمـالش عالم غیب و شـهود
شمع جمع اهل بیت و نور چشـم مـصـطـفــى      مهـجـه قـلـبـى کـه آن دل بــود قلـب ماسـوى
آیـه تـطـهـیــر وصــف عـصـمـت کـبــراى او      هـل أتـى تـفـسـیـرى از دنـیـا و از عـقـبـاى او
تا قیامت شد به او روشن چراغ عقل و دـین      مـنـتـشـر از او به دنـیـا نسـل خیـر المرسلین
انـدر آن روزى کـه وا نـفـسـا بـگویـنـد انـبـیـا     شـیـعـتـى گــویـان بـیـایــد او بـه درگـاه خــدا
مصحـف او لـوح محفوظ قضاء اسـت و قــدر     در حـدیــث لـــوحِ او بـرنـامـــه اثـنـى عـشــر
عـلـم ما کان و یکون ثبت است اندر دفـتـرش     نى سـلونى گفتـه درعالم کسى جز همسرش
اوست مشکاة دومصباحى که شدعـرش برین    زیـنـت از آن دو، چـراغ راه رب الـعـالـمیــن
میـوه باغ وجـودش حلـم و جـود مجتبى اسـت    حاصـل آن عمر کـوتاهـش شهید کربلا اسـت
زینب آن اسطـوره صبر و شـجـاعـت دختـرش    گوى سبقـت برده در اسـلام و ایمان مـادرش
دامنش جان جهان ویک جهـان جـان پروریـد     وه چـه جانى کـه خـداونـد جهـان او را خریـد
خــون بـهـاى خـون او شــد ذات قــدّوس خــدا    گـشـت کـشـتى نجـات خـلـق و مصباح الهـدى
مـنـقـطـع شـد وحى بعد از رحـلـت خیـر الأنـام     لـیک جـبـریـل امـیـن بـنمـود در کـویش مقـام
بـود امـیـن وحـى دائـم در صـعــود و در نـزول   تـا گـذارد مـرحـمـى بـر قـلـب مـجـروح بـتــول
دل شـکسـتـه بـود و از هـجـر پـدر بـیـمـار بود   پشـت و پهلـو هم شکسته از در و دیوار بـود
تـســلـیـت مـى‌داد او را ذات پـاک ذو الـجـــلال   تا بکاهد زان غم و آن رنج و آن درد و مـلال

عطر و بوى و رنگ و روى و خُلق و خَلق عقل کل 

                                                    ســـاطــع ولامــع بـُــد از آن بــضــعـــه خـتــم رســل
زیـن ســبـب روح الـقـدس شـــد در حریـم او مقـیـم   

                                                   تــا در آن آئـیـنـه بــیـنـــد صــاحـــب خُــلـق عــظــیـــم
زین قفس چون مرغ روحش رو به رضـوان پرکشـید 

                                                   رفــت جــبــــریــل امــیـــن و از مـــدیــــنــه دل بـریــد

 
مـرتضـى آن قـطـب عـالـم لنگـر دـنـیـا و دیــن   عـرش عـلــم و روح ایمـان و امیـرالمؤمنیـن
آنکه درتسلیم وصبرش عقل شدمبهوت ومات    کـرد در فـقــدان ایـن هـمسـر تـمـنـاى مـمـات
بـود زهــرا رکــن آن رکــن زمیـن و آســمـان   رفت و ویران شـد سـروسامان آن شاه جهان

* * *                                                     
صورتى کو خَلق و خُلـق عقل کـل را مى‌نمـود    گشت پنهان نیمه شب در خاک غم، امّا کبـود

مـاهـتـاب آسـمــان عـصـمـت و عـفـّت گـرفـت    کس نداندجز على آخر چه بگذشت و چه بـود

* * *                                                      
دیـــده عـالــم نـدیــده زهـره‌اى مانـنـــد زهــــرا    دخـتـــرى مـادر نـزاده کـو شــود اُمّ ابـیــهـــا

شدخداراضى به آنچه فاطمه راضى به آن شد    متفق شد در رضـا و در غضب با حـق تعالى

 

منبع : حوزه نمایندگی ولی فقیه در امور حج وزیارت

 

http://hajj.ir/hadjwebui/News/wfShowOpinion.aspx?id=48845

نگارش در تاريخ دوشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٩ توسط پیـوند آل محمد (ص) | نظرات()