حامی وپاسدار حریم عسکریین

 


آیت الله میرزا ابو الحسن شریف عسکری فرزند آیت الله العظمی میرزا محمد تهرانی قدس سره در شهر سامرا بتاریخ بیست ویکم میزان 1279 (21 مهرماه 1279) متولد شد ودر جوار مرقد آن دو امام همام وتحت رعایت وتربیت پدر بزرگوار خود مدارج اخلاقی وعلمی را طی نموده وبا توجه به هوش وذکاوت خدا دادی منشأ خدمات وآثار پر برکتی در


شهر سامرا بوده است.

او یکی از شاگردان مبرز علمایی چون آیت الله میرزا محمد تهرانی وآیت الله میرزا حبیب الله اشتهاردی عسکری وهمدرس حضرت آیت الله العظمی سید شهاب الدین نجفی مرعشی در سامرا بوده است. ایشان علاوه بر فعالیتهای علمی در مورد کمک وحمایت از زائرین امامین عسکریین از هیچ کاری روی گردان نبوده است. با توجه به اکثریت سنی ساکن در سامرا، بیت مرحوم آیت الله میرزا محمد تهرانی تنها ملجأ وپناهگاه زائرین شیعه بوده است ودر این میان سیاست مدبرانه وحکیمانه مرحوم میرزا ابو الحسن این بوده است که از یک سو اهل تسنن را کنترل کرده وآن هارا از آزار واذیت شیعیان باز داشته واز سوی دیگر شیعیان را در سامرا تقویت وحمایت کرده یاشد.  این سیاستهای مدبرانه از طرف بیت آیت الله میرزا محمد تهرانی بمدت 100 سال سبب ایجاد امنیت وزندگی مسالمت آمیز برای شیعیان در سامرا بود که در این میان خدمات مرحوم میرزا ابو الحسن رحمه الله علیه از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده است.

ایشان در مورد حفظ شکوه وجلال مرقد این دو امام، حمیت والایی داشته اند ودر هنگام تجدید بنای ایوان حرم شریف عسکریین منظره ایوان در تاریکی قرار می گرفت. ایشان ضمانت داد که ستونهای نگه دارنده ایوان حرم شریف توان نگه داشتن سقف را دارد وپس از انجام تعمیرات مقتضی نظر ایشان تایید گشت. وهمچنین اهل تسنن می خواستند که مدرسه (حوزه علیمه) خودرا از صحن امامین عسکریین جدا کرده وبر همین اساس می خواستند دیوار حائلی بنا نمایند ولی با برخورد ومخالفت شدید میرزا ابو الحسن مواجه شدند وایشان باتلاش بی وقفه از مراجع عظام وعلمای اعلام شیعه وسنی آن زمان مخصوصاٌ در بغداد وکاظمین وهمچنین از اداره اوقاف ومحاکم کشور عراق نامه هایی مبنی بر حرمت وعدم شرعیت این کار گرفت که بانیان ودست اندرکاران این امر را از اقدام به این عمل بازداشت.   

پس از ارتحال آیت الله العظمی میرزای شیرازی (صاحب فتوای تنباکو) ونیز شاگرد او آیت الله میرزا محمد تهرانی وبنا بر شرایط موجود ایشان به قم هجرت ودر حوزه علمیه به ادامه تحصیل زیر نظر اساتید بزرگوار همچون آیت الله العظمی حاج آقا حسین بروجردی نمودند. وپس از مدتی ایشان در محله شمیران تهران رحل اقامت افکنده وبدستور آیت الله العظمی بروجردی در مسجد ابو تراب به امامت وجماعت و به ارشاد وهدایت مردم پرداختند. برهیچکس پنهان نیست که ایشان در زمینه کمک ویاری به ارحام وبدون توجه به تمایلات شخصی وبا سعه صدر از هیچگونه کوششی فروگذار نمی کردند.

 

پس از انقلاب ایشان وبیت مکرم به شهر مقدس قم هجرت کرده ودر جوار بارگاه ملکوتی حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها اقامت گزیدند ودر آنجا نیز مردم محل سکونت ایشان (محله دور شهر قم ) از وجود مبارک ایشان بهره های وافی وکافی می بردند. این مرحوم علاوه بر موارد فوق دارای تالیفات ارزشمندی در زمینه تاریخ زندگی وسیره وبرخورد حکیمانه اهل بیت علیهم السلام با خلفای جور وافشای مظالم خلفای اموی وعباسی بوده اند. از جمله این تالیفات می توان به کتاب نوادر العرب ونوادر الخلفاء اشاره کرد، امید است که به اهتمام فرزندان بزرگوار آن مرحوم این کتاب گران قدر چاپ ودر معرض استفاده تمامی محبین اهل بیت علیهم السلام قرارگیرد.

ارادت ایشان به خاندان اهل بیت علیهم السلام به ویژه اهتمام به برگزاری عزای امام حسین علیه السلام زبانزد خاص وعام بوده به حدی که در روزهای تاسوعا وعاشورای حسینی که به رسم سنواتی دسته های عزادار از مساجد به سمت امام زاده صالح شمیران حرکت می کردند ایشان در جلو صف عزاداران حرکت نموده وبه هنگام ظهر آنچنان از خود بیخود می شدند که با کنار گذاشتن عبا وعمامه به یک طرف همچون جوانان به صف سینه زنان پیوسته وبا محاسن سپید مشغول سینه زنی می شدند واین صحنه ها شوری مجدد ودو چندان در جمع عزا داران بر پا می کرد.

لازم به یاد آوری است که ایشان همیشه در زندگی از مناعت طبع وعزت نفس والایی برخوردار بوده که هرگاه پیشنهادی در زمینه مصرف وجوه شرعی به ایشان ارجاع می شد از پذیرش آن خودداری می کردند واین وجوه را به امامان جماعت دیگر محول می ساختند.  

ایشان پس از عمری مجاهدت وتلاش در مسیر اعتلاء تعالیم اهل بیت ودفاع جانانه از مکتب آل الله در تاریخ بیست وششم آذرماه 1366 ودر اثر کهولت سن دار فانی را وداع گفته وبه دیدار حق شتافتند. امیدواریم که ما به این بزرگان تأسی کرده وراه ایشان را در محبت مخلصانه به خانواده عصمت وطهارت ادامه دهیم وبرای این مرحوم علو درجات وآمرزش الهی را خواهانیم، خدایش بیامرزد .                                                         گردآورندگان :   محمد اعتضادی و سید محمد موسوی شوشتری

منبع : مجله پیوند آل محمد(ص) (شماره ١١

نگارش در تاريخ چهارشنبه ٢٢ مهر ۱۳۸۸ توسط پیـوند آل محمد (ص) | نظرات()